Definicja Historia Piwa. Czym jest złocistego trunku sięga kilku tys. lat wstecz. Wzmianki na temat.

htoria piwa co to jest

Czy przydatne?

Definicja Piwa Historia

Co to znaczy HISTORIA PIWA: Historia wspaniałego, złocistego trunku sięga kilku tys. lat wstecz. Wzmianki na temat piwa można odnaleĽć w najstarszych spisanych poprzez człowieka dokumentach, takich jak: Biblia, Kodeks Hammurabiego, święta księga chińska Shu-king, starohinduska księga mędrców Zend-Awesty i dokumenty króla Nabuchodonozora. Znany jest starożytny hymn do Nikasi - sumeryjskiej bogini piwa, głoszący, że pierwsze piwo wyrabiano z chleba, który fermentował w wodzie. Co wskazuje, że musiał to być nadzwyczajnie ważny trunek już u samych początków cywilizacji. PIWNA ARCHEOLOGIA Na terenie Iranu, w neolitycznej wiosce Curan odkryto gliniane tabliczki, zapisane pismem klinowym, z informacjami na temat piwa. Najstarsze naczynia znalezione także na terenie dawnej Persji i datuje się na 6500 lat przed naszą erą Piwo wytwarzała antyczna cywilizacja sumeryjska. Na obszarze ówczesnej Mezopotamii robiono piwo ze zbóż: mieliśmy zatem 5 gatunków piwa z jęczmienia, 8 z pszenicy i 3 mieszane, co daje blisko 20 gatunków tego trunku, znanych w najodleglejszych czasach, które serwowane były w tak zwany bit-sikarach i dostosowywane do warstwy socjalnej i płci spozywającego. Warzenie piwa odbywało się najczęściej przy świątyniach, był to bardzo opłacalny biznes, który dawał również liczne przywileje takie jak zwolnienie ze służby wojskowej czy także ważniejsze miejsca przy uroczystościach religijnych, zatem sumeryjscy sprzedawcy piwa musieli cieszyć się sporym poważaniem. PRAPOCZĄTKI PIWAGdy sumeryjskie kraj podbili Babilończycy, piwo stało się napojem narodowym, każdy obywatel miał przydzielaną jego porcję dzienną, co regulowane było poprzez Kodeks Hammurabiego, który przyznawał, w zależności od statusu poddanego, od 2 do 5 litrów. Babilończycy pili piwo z beczek przy użyciu długich słomek, dzięki czemu unikali goryczy osadu znajdującego się w piwie nieklarownym w trakcie produkcji. Lubili piwa silne, a regularnie wzbogacali je miodem, wanilią albo przyprawami korzennymi. W Babilonie wprowadzono także usprawnienia w produkcji piwa, takie jak: dodanie chmielu i wykorzystanie pieców paleniskowych. Podniesienie jakości produkcji zwiększyło także liczbę gatunków piwa do ok. 50. W Egipcie znano z kolei piwo od 2600 lat przed naszą erą, nosiło ono nazwę hqt i poświęcone było dla ludzi wszystkich stanów - robotnikom pracującym przy budowie piramidy w Gizie podawano piwo trzy razy na dzień. To właśnie Egipt słynie z najstarszych browarów, starożytności znajdowały się tam podobno aż 63 browary, i sieć piwiarni, gdzie można było spożywać ten nadzwyczajny trunek. W latach 70. XX wieku odkryto zachowany browar egipski, dzięki czemu możliwa była ocena wysokiej techniki piwowarskiej Egipcjan, na co wskazują także wykryte w grobowcach posegregowane różne kultury drożdży i odkryte w grobowcu Tutenchamona narzędzia stosowane do produkcji piwa. Egipcjanie wytwarzali aż 14 różnych gatunków piwa: najpopularniejszym było zythum -jęczmienne z dodatkiem soku daktylowego, piwem męskim było dizythum o bardzo wysokiej zawartości alkoholu. Egipcjanie nie tylko zachwycali się walorami smakowymi piwa, używali go także jako leki i składali w ofierze bogom. Równolegle z Egipcjanami, produkcję piwa rozpoczęli Chińczycy, którzy szczycili się nadzwyczajnie zaawansowaną techniką produkcji, dzięki której otrzymywali bardziej klarowne piwo produkowane z prosa. RZYMIANIE WOLELI WINONa początkach naszej ery z winy wina, a konkretniej Rzymian, nastał kryzys piwny. Rzymianie nie uważali piwa za dobry trunek, przydali mu miano "złego wina", powodującego bójki pośród obywateli, dlatego kultura picia piwa na terenie Rzymu, lecz także Grecji, nigdy nie wyszła poza plebs. BARBARZYŃSKA SIŁANa szczęście dzięki barbarzyńskim plemionom penetrującym w IV i V wieku tereny upadającego Cesarstwa Rzymskiego tradycja i uwielbienie dla piwa przetrwało. Najwcześniej piwo trafiło na tereny północnej Francji, Irlandii i Niemiec, panujący tam klimat był łaskawszy dla różnego rodzaju zbóż, niż dla delikatnej, śródziemnomorskiej winorośli, tak kochanej poprzez Greków i Rzymian. To Celtowie udoskonalili technikę słodowania piwa, lecz najdawniejsze źródła mówią o szerokiej produkcji i spożyciu piwa na terenie aktualnych Niemiec. Na obszarze wczesnej kultury halsztackiej w okolicach dzisiejszego miasta Kulmbach, znaleziono amforę do przechowywania piwa, pochodząca z około 800 roku przed naszą erą PIWO MNICHÓWPo raz następny w dziejach alkoholu, do rozwoju jego produkcji i potrzymania tradycji spożywania przyczynili się mnisi i postęp europejskiego monastycyzmu. Po przyjęciu chrześcijaństwa browarnictwo stało się raczej domeną mnichów, którzy początkowo produkowali je na swoje potrzeby, gdyż regulaminy dotyczące postu nie obejmowały piwa, które stanowiło bogate w witaminy i składniki mineralne uzupełnienie ubogiej diety. W dalszym ciągu jednak postępem technologii browarniczych pozwolił klasztorom na udoskonalanie receptury. Zaczęła się produkcja piwa na szeroką skalę, co regularnie przyczyniało się do wzrostu bogactwa poszczególnych zakonów. W przyklasztornych browarach warzono trzy typy piwa: Prima Melior ze słodu jęczmiennego, Cervisia z dodatkiem słodu owsianego i Tertio, które było najsłabsze, dlatego serwowano je pielgrzymom. Od XII wieku datuje się koniec monopolu klasztorów w dziedzinie browarnictwa. Błyskawiczny postęp miast średniowiecznych przyczynił się do powstawania cechów piwowarskie. W XIII wieku faktycznie mocne cechy można było znaleĽć między innymi w Monachiu, Strasburgu, Frankfurcie, a również Londynie i Paryżu, a w XV wieku Hamburg szczycił się już aż 600 browarami i eksportem piwa nawet na tereny Indii. PIWNE UDOSKONALENIA I WYNALAZKIW IX wieku Karol Ogromny uchwalił pierwsze prawo regulujące sprzedaż i produkcję piwa. Wg niego do wytwarzania złocistego trunku można było korzystać jedynie najlepszych gatunków zbóż, a nad jego produkcją mieli czuwać wysoko wykwalifikowani fachowcy. Z kolei w 1516 roku bawarski książę Wilhelm wydał słynne "Prawo czystości piwa", odpowiednio z którym do produkcji piwa można zastosować tylko trzy składniki: wodę, jęczmień i chmiel. To jest najstarsze, obowiązujące do dziś, prawo regulujące jakość żywności. Wyższą jakoś w produkcji piwa można było uzyskać dzięki zastosowanej po raz pierwszy w XV wieku dolnej fermentacji (7-12°C). Kolejną innowacją w historii piwa było wymyślenie w 1824 roku, poprzez czeskich piwowarów z Pilzna, sposoby na fermentacji piwa w niskich temperaturach. Odtąd piwo było nasycone dwutlenkiem węgla i posiadało złocisty, klarowny kolor. Następny przełom w browarnictwie zawdzięczamy działalności Ludwika Pasteura, który w 1880 roku zwrócił uwagę na konieczność zachowania całkowitej higieny w trakcie produkcji piwa, w celu uniknięcia zakażeń mikrobiologicznych. Jego badania zaowocowały wynalezieniem pasteryzacji, która stała się fundamentem dłuższego i skuteczniejszego przechowywanie piwa, aczkolwiek oczywiście nie tylko piwa. Kolejne, dzięki wyizolowaniu poprzez Duńczyk Christiana Hansena, pojedynczej komórki drożdży i wprowadzeniu ich do procesu fermentacji trunku, piwo zdobyło lepszy smak i większą czystość. Z kolei w roku 1935 w Richmond, w stanie Virginia (USA) rozpoczęto sprzedaż piwa w puszkach. I tak oto piwo wkroczyło na nowoczesną drogę komercjalizacji i absolutnej dominacji na światowych rynkach. Aktualnie dobre piwo produkowane z użyciem najnowszych technik, a zachowanie średniowiecznych receptur daje mu jeszcze doskonalszy smak. PIWO W POLSCEPiwo było także bardzo popularnym trunkiem na terenie Polski, jego historia sięga zapewne początków naszej państwowości. Wskazują na to liczne wykopaliska z aktualnych terenów Polski. Był to trunek dostępny na równi z miodem pitnym. Piwo słowiańskie było niskoprocentowe, musujące o lekko zielonkawym kolorze. Na powszechne spożywanie piwa wskazują najstarsi polscy kronikarze. Gal Anonim opisując postrzyżyny Siemowita odnotowuje: "Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego wciąż ubywało", z kolei Jan Długosz opisując nasze obyczaje wspomina: "... wino tu rzadko stosowane. Ma jednak naród polski napój warzony z pszenicy, chmielu i wody, po polsku piwem zwany. Lecz nie ma naden lepszego dla pokrzepienia ciała. Jest nie tylko rozkoszą mieszkańców, ale i cudzoziemców.". Pierwsze zapisy praw regulujących produkcję i handel złocistym trunkiem, pochodzą z 1272 r. Największa produkcją szczyciły się początkowo klasztory cystersów, potem - w XII w. - nadano takie prawa również miastom. Powołano szczególne urzędy kontrolujące produkcję, i handel piwem. Za fałszowanie piwa groziła nawet zgon poprzez ścięcie poprzez kata. W XVI wieku w Polsce działało już powyżej 80 browarów, w dalszym ciągu produkcja piwa uległa rozdrobnieniu, stąd na przykład w Warszawie w 1796 roku było aż 86 browarów. Na przełomie XIX i XX wieku do w najwyższym stopniu znanych polskich piw należały piwa Żywieckie, Wareckie i Okocimskie. Aktualnie w Polsce można kupić piwa praktycznie z każdego zakątka świata, lecz nie brak oczywiście rodzimych, świetnych produkcji, znanych również zagranicą. ZNACZENIE ZŁOTEGO TRUNKUW wielu kulturach piwo miało regularnie religijne konotacje. W różnorodnych narodowych mitologiach nierzadko podkreślano jego niebagatelne znaczenie: w fińskim eposie "Kalevala", powstaniu świata przeznaczone jest 200 wersów, z kolei piwu prawie dwa razy więcej, także nordycka "Edda" nie lekceważy piwa, aczkolwiek przyznaje mu niższą pozycję od wina: wino to napój nieśmiertelnych bogów, a piwo przynależy do świata zwyczajnych śmiertelników, zatem piwo staje się atrybutem i znakiem ludzkim. Jak przecież wiadomo Germanowie warzyli piwo nie tylko aby ofiarować je później swoim bogom, lecz również dla własnego użytku

Czym jest Historia piwa znaczenie w Słownik definicji na H .